DE COLUMN VAN JOHN BOOTSMAN
Nog net op de valreep van de maand maart , ik zou nét aan dit artikel gaan beginnen , kwam weer zo'n ( voor onze sport ) vervelend nieuwsbericht binnen via de "news site" van de USTA . Gisteren , in de vroege ochtend van de 31'ste maart is de New Jersey State Police Horse-Racing-Sqaud op het trainingscentrum van Showplace Farms de stal van trainer Ledford binnen gevallen. Ze arresteerden trainer Seldon Ledford , z'n assistant-trainer Ryan Dailey en diens vrouw Ardena en veterinair John Witmer . Tevens werden tegelijkertijd direkt ook álle hun resp. woonhuizen doorzocht en later op de dag werd de top-driver Eric Ledford nog uit de drivers-room van de Meadowlands "opgepikt" . Ze zijn allemaal in voorlopige hechtenis genomen . Er werden grote hoeveelheden Aranesp in beslag genomen en nog meerdere "verdachte" vloeibare substanties . Dat er tijdens de inval ook nog eens één paard dood in een box werd aangetroffen maakt het er voor trainer Ledford ( die de laatste paar maanden kwa resultaten ineens een zéér opmerkelijk stijgende prestatiecurve realiseerde ) allemaal niet makkelijker op . Voor diegene die mijn februari-artikel nog niet gelezen hebben , zou ik U willen vragen op z'n minst de paragraaf omtrent Aranesp ( EPO ; DAR ) even door te lezen . Het opent met ' Bill Robinson > ' en sluit met de woorden ' < uw kind-uw paard ' . Vooropgesteld : Alle personen in deze "zaak-Ledford" zijn tot nu toe alleen nog maar verdácht , en nog niet al veroordeeld , maar zoals U in het artikel zult lezen kan het (helaas) bijna niet treffender ….
Wat positiever nieuws dan maar . In de State Kentucky heeft de werkgroep K.E.E.P. na veel lobby'en het dan toch voor mekaar gekregen : Met ingang van 1 januari 2006 is The Kentucky Breeding Fund gerealiseerd , een fonds wat geheel wordt opgebouwd/gevormd uit de opbrengst van álle Sales Tax ( BTW ) over álle dek- en veulengelden van álle dekhengsten ( van álle rassen ) die in de State of Kentucky "live" gestationeerd staan . En zo heeft de K.E.E.P. bij de overheid van de State of Kentucky toch zo'n US $ 16 miljoen op jaarbasis los gekregen , waar de overheid daar natuurlijk wel direkt de opdracht aan verbond om er een zodanige structuur en regelgeving aan te geven dat ook daadwerkelijk álle rassen er van gaan profiteren .
Na vele vergaderingen zijn ze er met z'n allen uit gekomen en is er <1> een eerlijke verdeelsleutel voor de gelden gemaakt en <2> is er besloten dat álle rassen (stamboeken) zelf mogen beslissen hoe hún denken dat ze hún tak van sport het beste met deze gelden kunnen stimuleren . De Rensport in Kentucky krijgt jaarlijks ongeveer US $ 11 miljoen mee uit de-grote-pot en "onze standardbreds" ( dravers & pacers ) jaarlijks omtrent US $ 1.8 miljoen . Deze hebben ervoor gekozen om vanaf 2006 dus jaarlijks US $ 900.000 extra prijzengeld te verrijden in de Kentucky Sires Stakes voor bij zowel de dravers resp. de pacers dus ( en dat weer evenredig verdeeld over de 2-jarige series én de 3-jarige series ) omdat zij denken dat ze hiermee de grootste interesse en stimulans aan de in-Kentucky-gefokte-draver (resp. pacer) te kunnen geven . De komende veilingen in september zullen uitwijzen of het zijn vruchten af gaat werpen …
Nog meer "goed" nieuws uit de USA . De overkoepelende organisatie van alle racetracks in de USA , The Harness Tracks of America , geven ieder jaar US $ 45.000 uit aan zog. studie-scholarships , gespecificeerd in 6 maal een studietoelage à US $ 7.500 per persoon , maakt dus het totaal van US $ 45.000 . Er zijn ieder jaar dus precies 6 personen ( die studeren ) die uit de vele aanmeldingen worden uitgekozen maar er is één belangrijke restrictie aan : De persoon zelf óf zijn familie moet werkzaam zijn met dravers resp. pacers ; de organisatie hoopt op deze manier mensen uit onze sport te helpen die wel graag "verder" willen maar die door gebrek aan financiële middelen dreigen vast te lopen . Het "democratische" USA wordt heden ten dage louter aangestuurd vanuit een kapitalistische (hand)leiding . Een belastingstelsel met een nivellerende werking zoals wij dat hier kennen is hun vreemd ; de verschillen tussen arm en rijk worden alsmaar groter . Dure studies zijn voor kinderen uit armere gezinnen bijna onbereikbaar geworden en daarom zijn deze 6 jaarlijkse studietoelages voor sommige kinderen letterlijk hun redding naar een betere toekomst . Vorige maand zijn de studietoelages ( voor het nu lopende jaar ) weer aan 6 personen toegewezen die werden geselecteerd uit ruim duizend aanvragen .
Christina Anona Dominguez , 20 jaar , een voormalige verzorgster bij de Donald Valentine Stable in Californië , was één van de uitverkorene . Ze studeert nu "computer informatie technologie" aan de Heald College en dreigde die , door het gebrek aan financiën , niet af te kunnen maken . Haar woorden , in haar verzoekschrift , waren even mooi als schrijnend . Ze schreef : ' Iedereen kent wel het verhaal over Seabiscuit , het renpaard waar steeds maar niks van terecht kwam tótdat op een dag iemand hem in z'n bezit kreeg die écht in hem geloofde en potentie in hem zag . Dat is alles wat ik vraag : Iemand die in mij gelooft en mij financieel wilt steunen . Niemand uit mijn familie is ooit afgestudeerd . Maar ik moet en zal de eerste worden . Mijn ouders zouden mij natuurlijk graag willen helpen maar kunnen zelf netaan melk en brood betalen . Maar ik laat me daar niet door ontmoedigen , ooit zal ik afstuderen en succesvol worden . Ik heb een enorme wil en waar een wil is ... is een weg . En ik ben op weg . Ik ben opgegroeid in een gezin met 6 kinderen , eten was er nauwelijks laat staan kleding ; we droegen altijd derdehands kleding . Mijn moeder is gehandicapt en mijn vader heeft zelden vast werk . Wat ik nu zo graag zou willen bereiken d.m.v. mijn studie is een vaste baan en daardoor meer zekerheid in het leven . Vanaf mijn 15'e jaar heb ik altijd fulltime gewerkt om mijn scholen te kunnen betalen . Op mijn 15'e , tijdens mijn High-School periode, had ik daarnaast een fulltime-baan bij Kentucky Fried Chicken . Sinds ik op College zit werk ik fulltime erbij in de Donald Valentine Stable . Toch heb ik al die jaren altijd gemiddeld een 7,5 gehaald voor al mijn vakken . Mijn grote doel is om mijn studie af te maken , daardoor een vaste baan te kunnen krijgen en dan van niemand meer financieel afhankelijk te hoeven zijn . Het enige wat ik daarbij nu nodig heb is iemand die in mij gelooft . Ik weet dat ik mijn wedstrijd die "het leven" heet kan winnen . Alles wat ik nodig heb is iemand die mij de kans bied om mijn potentie te ontplooien , precies zoals Seasbiscuit … '
Het voorjaar komt eraan en de eerste 15 Boko-veulens zijn alweer ter aarde gekomen . Daar zitten 2 NL gefokte veulens tussen ( nog niets bijzonders ) en de resterende 15 zijn ZWE gefokte veulens . Meest in het oog springende veulens tot nu toe zijn 2 hengst'jes : De één van SJ's Photo uit de merrie Petrouchka en de ánder van Pearsall Hanover uit de merrie Opera Hanover . Dit blijft toch altijd weer de mooiste tijd van het jaar voor een fokker , een tijd vol van dromen en illusies .
Goed nieuws vanuit de USA :
Er is nu een simpele handgreep-pomp op de markt waarmee je eenvoudig en veilig
met één hand een merrie direkt ná het afveulenen kunt melken . Aan de pomp zit
vast/verbonden een fles à 60 cc waarmee je de merrie dus eenvoudig de eerste
biest kunt afmelken zonder assistentie van een tweede persoon . Wijzelf melken
elke merrie standaard om teneerste het niveau van de anti-bodies te testen en
ten tweede voor het aanvullen van onze voorraad collostrum/biest waar je ieder
jaar wel in enkele gevallen op terug moet vallen . De meeste veulens hebben
sowieso wat tijd nodig om in-de-benen-te-komen en die geven we standaard één (
of zonodig langer/meer ) fles met biest van de moeder direkt ná het afveulenen .
Een geval wat ook een enkele keer voorkomt is het zog. neo-natale iso-erythrolysis . Een veulen krijgt (genetisch bepaald ) van zijn vader een (voor de moeder) onverenigbare bloedgroep mee en de merrie produceert daardoor automatisch anti-bodies tegen de rode bloedcellen van het veulen . Deze anti-bodies zitten in de eerste collostrum/biest en het veulen mag ABSOLUUT NIETS hiervan binnen krijgen . Je moet de merrie in dat geval dan ook vele malen melken totdat de gehele collostrum/biest is uitgemolken en totdat de eerste normale productie van melk op gang komt . Doe je dit niet dan kun je er zeker van zijn dat het veulen langzamerhand een "anemia" oploopt ( te kort aan rode bloedcellen ) , organen zullen minder en uiteindelijk niet meer functioneren en het veulen sterft een zekere dood . Mits je natuurlijk tussentijds niet alsnog ingrijpt maar "voorkomen is altijd beter dan genezen" .
Zelf weten wij hier bij BOKO b.v. ( na 2 maal meegemaakt te hebben ) dat de dekhengst Scarlet Knight aan onze fokmerrie Champagne Kisses een onverenigbare bloedgroep meegeeft die bij het veulen een neo-natale iso-erythrolysis tot gevolg heeft . Geen ramp mits je er maar naar handelt . Anders kunnen de gevolgen rampzalig zijn . Maar ook als je merrie mastites ( gevolg zeer gevoelige tepels ) heeft/krijgt zul je de merrie elk uur moeten melken totdat de infectie verdwenen is . Ook in dat geval is het zeer praktisch als je dat met één persoon af kan . Kortom , deze nieuwe "melker" /simpele handgreeppomp genaamd UDDERLY E.Z. MILKER , is een zeer welkome aanwinst voor elke serieuze fokker . Hij is er in 2 maten : één voor kleine tepels en één voor grotere . De producent ( en tevens distributeur ) is Stone Manufactoring Company te Kansas City . Internet zie : www.udderlyez.com Bij mijn eerst volgende bezoek aan de USA zal ik er zeker een paar meenemen en uit proberen . Wordt vervolgd .
Voor een fokker is er nu de mooiste tijd van het jaar aangebroken maar tegelijkertijd ook de meest intensieve tijd . De verlossing van een veulen is iedere keer weer een fantastische gebeurtenis en vooral de eerste dagen daarna zijn , vanuit het oogpunt "gezondheid" , altijd heel erg boeiend en spannend . Maar vaak zie je dan dat de scherpte en intensiviteit naar het veulen toe ná die eerste levensmaand wat bij een fokker begint af te nemen . Men wordt wat meer relaxed en gaat er vaak vanuit dat de moeilijkste tijd in het leven van dat veulen achter de rug is . Helaas , niets is minder waar . De tijd ontbreekt mij dit keer om uitermate diep op de materie in te gaan maar júist tussen de levensmaanden één en vier van het veulen schuilt het gevaar . Sluimerende symptomen die de eerste levensweken niet als bedreigend zijn opgevat bij het veulen zouden nu de aanzet kúnnen worden voor een snel verslechterende gezondheids toestand , zelfs al lijkt het veulen zo op het eerste gezicht nog niks te mankeren .
Er zijn echter 7 symptomen/gedragingen die U goed moet onthouden ( HOUD IEDERE DAG EEN PAAR MAAL DE VINGER AAN DE POLS ! ) en denkt U maar half dat uw veulen één van die 7 symptomen/gedragingen vertoont , AARZEL DAN NIET , en neem direkt contact op met uw veterinair .
De 7 symptomen zijn :
1. Het veulen is wat hangerig , koppie-naar-beneden , en oogt niet helemaal fit .
2. Het veulen vertoont minder interesse in het drinken bij de moeder . ( Dit kan door een opkomende koorts zijn , maagproblemen of gewoon omdat zijn energieniveau zodanig laag is geworden dat hij liever ligt dan staat . )
3. De temperatuur van het veulen is gestegen of juist gedaald . Het eerste duidt op een opkomende koorts en een dalende temperatuur duidt er juist op dat het natuurlijke imuunsysteem van het veulen niet reageert op een "aanval" van iets . Het is sterk aan te raden om ALTIJD , minstens één maal per dag , de temperatuur van een veulen te meten .
4. Een afscheiding van substantie vanuit de neus . Een normale afscheiding , waarbij het lichaam reageert op een verkoudheid etc. is altijd dun en waterig . Dat is O.K. Maar heeft het veulen een dikke , geelachtige afscheiding vanuit de neus , ook dan moet U altijd de veterinair er even bij halen .
5. Het veulen produceert een dunne , lichtkleurige ontlasting ( diaree ) . Direkt de veterinair waarschuwen want het risico van uitdrogen wordt dan actueel .
6. Het veulen kucht vaak en/of ademt heel zwaar . Direkt de veterinair erbij halen want het kan het begin zijn van een sluimerende longontsteking of ( nog erger ) zelfs Rhodococcus .
7. Dit zijn eigenlijk geen symptomen meer maar vaak al "het gevolg van " maar ik noem ze hier toch ook maar (onder symptoom 7 ) omdat je in deze tweede-gevolg-fase natuurlijk vaak ook nog genoeg kunt doen . Enkele symptomen die hier onder vallen zijn : Uitdroging van de huid ( trek aan de huid , als die zich direkt terugtrekt is het O.K. maar als de huid langere tijd nodig heeft om weer glad te worden dan duidt dat op uitdrogingsverschijnselen ) ; "boeren" en/of tandenknarsen .
Bij het signaleren van één van deze 7 symptomen is het zaak om direkt de veterinair erbij te halen . En denk nu niet van : Ik kijk het nog één dagje aan , soms is er simpelweg geen tijd te verliezen . De symptomen lijken nog vaag maar de eigenlijke kwaal is vaak al veel verder dan het lijkt !!!
En dan nog even het volgende : Wij , BOKO STABLES , zochten hier in Zweden een extra hulp voor het dek-en zomerseizoen , hebben een advertentie gezet in NL in "PAARDESPORT" en hebben zo uiteindelijk Anita Boezerooij aangenomen , die er zelfs haar vaste baan bij de Dierenkliniek Emmeloord voor op heeft gezegd . Een regelrechte topper ! Goed met paarden , harde werkster , positief ingesteld en van nature goed gehumeurd . ( Ik had vooraf eerst nog wel wát bedenkingen omdat ik wist dat zij hiervoor een 3 1/2 jarige relatie met mijn vriend René Knipscheer had gehad en dat gaat natuurlijk niemand in de koude kleren zitten . Ik was toch een beetje bevreesd hoe zij die lange zware periode geestelijk had verwerkt , áls dat al te verwerken is . Maar gelukkig was mijn vrees ongegrond en is zij er wonderbaarlijk goed onder vandaan gekomen ….. ) Anita loopt nu al weer zo'n 5 weken hier mee en vertelde mij dat ze er iedere keer weer versteld van staat hoe veel tijd een "grotere serieuze fokker" in z'n merries & veulens moet stoppen . Het is , zeker nu bij ons , werken & waken de gehele 24 uur rond . Wij fokkers zijn eigenlijk dan ook de schlemielen van de drafsport :
We maken ongezond veel uren per dag en krijgen daar bovenop ook nog eens veel-te-weinig betaald voor hetgene wat we doen ; en daar komt nog bij dat wij eigenlijk altijd thuis moeten blijven bij onze dieren en niet-of-nauwelijks voor onze ontspanning "de dam af kunnen" . Het is niet voor niets dat fokkers als Sjaak Zuydervliet , Mart Bakker , Sybrand Iwema en mezelf nog "heel saai" gewoon bij hun eerste vrouw zijn , eigenlijk domweg omdat we weinig anders meemaken en ontmoeten . Dit in schril contrast met andere beoefenaars uit onze sport die wél van alles-en-nog-wat meemaken ….
Tot eind april , groetend John Bootsman .